İRAN REJİMİ ÖNCE İSLAMİYETİ ÖĞRENSİN

Kirpiğin kaşına da değdiği zaman
Bekletme sevdiğim de vur beni beni
Sevdanın şafağı da söktüğü zaman
Diyardan diyara da sür beni beni
Saçların rüzgarı da tel tel biçen de
Dudağın dilinden de şerbet içen de
Gönlümde duygular da ateş saçan da
Ateşten gömleğe de sar beni beni

Bu köy türküsü iğdam edilen İranlı kadınlara gelsin. Bu sadece köy türküsü değil, aynı zamanda bir medeniyetin meşalesidir. Şairin,”Ben şair olmasına şairim, sifiri karanlıkta ayak seslerinden tanırım, şiirin hasını ancak nerede bir köy türküsü duysam şairliğimden utanırım. “ dizelerinde dediği gibi. 

Rabbimiz tarafından Maide Suresi'nde, "Kim, bir insanı haksız yere öldürürse, o sanki bütün insanları öldürmüştür” buyuruluyor. 

İran rejimi eğer Müslümansa yukarıda bahsettiğim ayet neyi ifade ediyor? Bu rejim insanları nasıl böyle kolay idam edebiliyor. Bizim yüce dinimizde böyle bir şey yok. Bunlar bunu bilmiyorlar mı? Yoksa biliyorda işlerine mi gelmiyor? Kocaman kocaman adamlar gencecik boyunlara yağlı iplik geçiriyorlar. Ayıptır,  günahtır, insan çocuğu tavuk değil katli bu kadar kolay olmamalıdır. Biz çocukluğumuzda yaşlı ve dindar insanların merhametine sığınır kurtulurduk. Dinimiz merhamet ve hoşgörü dini. İran rejimini kınıyorum. Bu cehalet ve bu canilik İran’ı ortaçağ karanlığına gömer. Umarım Allah’tan korkarlar ve bu yanlışta vazgeçerler. Zira ilahi adalet er geç yakasına yapışır yönetimin.