Gözlerimi, çiftçilik ve hayvancılıkla uğraşan bir ailede açtım. O ailenin çocuğu olmaktan her zaman gurur duydum. Babam 8 çocuğu anlının teriyle büyüttü.
Yedi yaşımdan itibaren çobanlık yaparak büyüdüm ve bu yüzden hayvanlar alemini yakından tanırım. O yıllarda celeplerimiz vardı, kocaman kocaman tosunları aile çobanımızla birlikte otlatılırken, bir anlamda akademik bir eğitim aldığımı bugün çok daha iyi anlıyorum.
Bir gün, bir ayı sürümüze yaklaşmıştı. Biz ve aile çobanımız hemen sürüye sığındık. Ancak sürü, birleşerek ayının üstüne yürüdü ve bizi koruyarak kurtardı. Köpeklerimiz, canları pahasına ayıya karşı büyük bir cesaretle saldırdı. Birkaç köpek ağır yaralar alarak geri çekildi, ama yine de bizi korumaktan vazgeçmediler.
Ailemizde, ayıların bile yenemediği, bembeyaz, doğduğunda kuyruğu kısacık olan bir köpek vardı. Babama, bu köpek için bir tosun parası teklif edildi, ama babam satmadı. Teklif arttıkça arttı, iki tosun parasına kadar yükseldi, ancak yine de satmadı. Ben de babama, "Satalım, zaten yaşlı, en fazla iki yıl daha yaşar," dedim. Babam sakin bir şekilde, "Mesela o değil oğlum," dedi. "Meselenin asıl kısmı karakter ve onur meselesidir. Kapımızdaki köpekler, bizim malımızı, canımızı ve namusumuzu koruyor. Onları satın alacak bir para daha icat edilmedi." O zamanlar anlamamıştım, ama şimdi çok iyi anlıyorum.
Otlaklarda hayvanları otlatırken, hiç koca bir tosunun, akranı olmayan bir buzağıya saldırdığına şahit olmadım. Tosunların birbirleriyle boynuzlarıyla güreş tutmalarına, kendi iç güdüsel arzusuyla barşağa çıkmalarına şahit oldum, ancak zorla bir tosunun başka bir tosunu rahatsız ettiğini asla görmedim.
Hayvanlar, yılın belirli zamanlarında çiftleşme dönemi yaşar ve bunun dışında birbirlerine karşı olumsuz bir tavır sergilemezler. Bu, hayatın olağan akışıdır. Bir hayvan, diğerini sadece hayatta kalma içgüdüsüyle etkileyebilir; bu, yalnızca insanlara özgü bir özellik değildir.
Peki, şimdi size soruyorum: Birine hakaret ederken "hayvan" demek, gerçekten ne kadar doğru? Hayvanların bile yapamadığı ne çok şey var ki insan, bunu yapabiliyor.
Hayvanların aklına gelmeyen, içgüdülerine uymayan ne çok şey var ki insanlar bunu akıllarında bile düşünmeden gerçekleştiriyorlar.
Daha birkaç gün önce, 6 yaşındaki Şirin’i mezarlığa götürüp istismar eden bir karton toplayıcısına "hayvan" demek, gerçekten adil mi? Bu tür insanlar için hayvanlar kelimesini kullanmak, onlara haksızlık olmaz mı?
