ŞAP’ın onca hayvanı telef ettiği şu günlerde gördüğüm en önemli şey başta, selfiyeci İl Tarım Müdürü olmak üzere aşı çantaları olmadan kendisiyle birlikte çalışanlarının adeta kurbanlık besi için aylarca dört gözle bakılan canlılar misali bir hayli bakımlı, sağlık bakanlığın teraziye davet ettiklerine benzemeleriydi..
Ha unutmadan önce Şap’ın yassını tutan Kars’a ardından Ardahan’a gelen Posoflu kadın hemşerimin başkanı olduğu AK Parti Genel merkezinden bölgeye gelen kadınların şıklığını ve tarım müdürü gibi selfiye keyfin de gazetelerimizin manşetine olduğu gibi buraya da not düşmek gerek…
Ve aynı durumun diğer bir yönü ise ARDAFED’ler gibi bu aralar sesi sedası çıkmayan Ardahan Barosu gibi zor bela kurdurduğumuz Ardahan Veterinerler Odası Başkanı ve ŞAP’ı bahane edip, tedavi ve ilaç ücretlerine yaptıkları yüzde dört yüz zamla gündeme gelen veterinerlerin ortaya koydukları gömleklerin düğmelerini koparan göbekli bol fotoğraflı eserleriydi..
Ve bunları, ŞAP dahil onca sorunla baş başa olan hayvan üreticilerinin temsilcileri olduklarını söyleyip, sanki adım atmak isteyen ayaklarına engel gürze bağlı zincir vurulmuşçasına bugünlerde ses çıkarmayan Ardahan ve Göle Ziraat Odasına, çalışmadığından, ortada olmadığından sanki kapatıldığı iddia edilen DEM Parti Ardahan İl, İlçe Başkanlıklarına bırakıp, insanlığın geride bıraktığı eserler için çabalayanlara bakmak isterim..
Ve nice Sultanların, Süleymanların çekip, gittiği şu dünya da her insanın yaşarken, görev yaparken arkasında bir eser bırakmak istediğini 7’den70’e herkes iyi bilir. Ki bu istektir ki, insanın yaşamına enerji ve renk katan..
Kimi iyiliği ile, kimi kötülüğü ile onca eserler bırakıp, gittiği şu dünyada öyleleri de var ki ileride olduğu gibi gerisi de onların umurun da değildir..
Bazı bürokratlarımız gibi gününü doldurup, bir an önce gitmenin derdiyle kendilerini içeri kapatır, halkıyla bir olmaktan korkar, kamuoyunun önüne çıkmaktan ‘nedense’ çekinir, utanır, sıkılırlar..
Belki de, ‘Bana dokunmayan yılan benden çok yaşasın..’ diye dua eder, ama yılan gelip kendisini sokarken, ‘Sarı öküzler bitti mi ki?’ diye feryat ederler..
Bu nedenle kimse onları bilmez, tanımaz, tartışmaz bile..
Evet maalesef bu dünya da yaşarken öylesine yaşayıp, Kafkas arısının balının merkezi olan bin bir çiçeklerle birlikte yeşeren yeşil otlar gibi büyüyüp, kurbanlıklar gibi yağlansalar da er, geç eriyip, kuruyup gidenler de var..
Geride bir eser bırakma derdi olmayan, ama görünmeyeyim, kenarda durup, çaktırmadan, ‘makam, rütbe, alayım’ diyenlerin sayısının da bir hayli çok olduğu şu dünyada çekip, giderken, arkada bir eser bırakmak daha önemli değil mi sizce?!.
Ondandır soruyorum,’Eyyyy siyasiler, aydınlar, ileri gelenler, tüccar, diye geçinen siz evet siz bugün yarın bu dünyada giderken geride ne bıraktınız?
Belki de bir cenaze bıraktınız!. Yada unutulmayan bir eseriniz varda ben mi göremedim..
Kadınlarımız..
İstediklerinde erkeklerden daha güzel işler yapacaklarına inandığım bazı kadınların yanlarına aldıkları arkadaşlarıyla birlikte Ardahan’da ki suyun ne kadar sağlıklı olduğu yönünde bilgi almak, yollarının neden yapılmadığını sormak için sesiz, sedasızca Ardahan’a gelen partisinin Genel Başkan Yardımcısını, Disiplin Kurlu Üyesini, Ardahan ve Kars Milletvekillerini görmezden gelip, yanlarına bile gitmeyen, bir çay ısmarlamayan, her konuda sanal şow yaparken, ŞAP’tan, Siroz’dan korktuğundan mı bilmem amma başında olduğu kentinde yaşanan hayvan ölümleri ile ilgili hiç bir açıklamasını, adımını görmediğimiz CHP’li türkücü Ardahan Belediye Başkanı’nın ziyaret ettiklerini duyduğumda, ‘Sularımız neden sık sık kesiliyor, sularımız haftada en az 3 gün niye çamur akıyor, çöplerimiz zamanında niye toplanmıyor, Ay yüzlü yollarımız neden yapılmıyor?’ diye kendisine şikayette bulunduklarını öğreniyorum.
Bunu duyunca ‘dedikoducu’ diye suçlanan kadınların erkekler dana daha ciddi ve sorunlarla ilgili oldukları gibi çeper diplerinde konuşmaktan başka şey yapmayan diğer tosun besicileri de aklıma geldi.
Yani Ardahanlı kadınların ortaya koyduğu bu duyarlılığın bir örneğini de ‘Acaba erkekler de, tüccar ve tosuncular da ortaya koyabilirler mi? diye düşünürken, birçoğu esnaf olan kadınlarımızın aileye ve ekonomiye kattıkları emeklerini, güçlerini kentin siyasetinde de kullanmaları gerektiğini düşünmedim değil..
Buna örnek olarak yaşanan ŞAP karşısında bugüne kadar bir plan, projesi olmadığı anlaşılan ve seçim günü bile ilan etmekten korkup, kaçan Ardahan Damızlık ve Sığır Yetiştiricileri Birliğine bir kadın çıkıp, ‘Biz kadınlar bu alanda da varız’ diyemezler mi diye kendi kendime soruyordum..
Ve siyasi partilerin ülkede odluğu gibi Ardahan’da da erkeklerden oluştuğu şu zaman da gerek belediye meclisinin, gerek il genel meclisinin, stk’ların neden kadınlardan, onların başkanlığından oluşmadığını da Ardahanlı kadınlarımıza sorup, cevaplamalarını isterim..
Evet, ‘kadınlarımız..’ diye sıkça şiirler, şarkılar, türküler yazılıp, ancak ikinci plana itilen, bu itilmeye razı olan kadınlarımız DSYB’de, Baro’da, Siyasi Parti İl ve İlçe başkanlıklarından ‘biz de varız diyemezler mi?’
Son baro seçiminde bir kadın ‘Bende varım’ dedi ama oda hem en yakınlarınca hem de hemcinslerince yalnız bırakıldığından yakınsa da suçun büyüğünün bugün ki gibi ortada olmayıp, bazı erkekler gibi ‘Bu işlerin seçimden seçime bende varım’ demekle olmayacağını geçte olsa anlayanlardandı? Ama yine de medeni bir cesaret olan o kadın Avukatın çıkışı gibi 20 yıla yakındır Ardahan’a enerji veren başarılı kadın idareci ve diğer kadınlarda onu örnek almalılar ve ‘bu kentte, bu ülkede bizde varız demeliler..’ diye umudunu yitirmeyenlerdenim..
