VE DOKTOR ZEKİ..

Kalbininde olduğu sol yanından kurşun yemiş, sol ayağı traktör altında kırılan, sol kulağına yediği tokat nedeniyle az duyan çocuk denecek yaşta mıyım bilmiyorum ama delinin kanla buluştuğu dönemler, yani delikanlı olmaya aday, bıyıkları daha yeni terleyen, tüm enerjisi ile bir taraftan babanın kurduğu işlerin CEO’luğu, diğer taraftan delikanlılığın verdiği enerji ile çapkınlık maceralarının yaşandığı ortaokul, lise aşkları gibi bir de futbol tutkusu yüzünden işten kaçıp, bir kaçı hariç bugün artık görüşemediğim, hangisinin nerede olduğunu bile bilmediğim arkadaşlarla tur atma dönemleriydi..
Mahalle gençleri, diye bilinen tayfanın o anda oluşturduğu birliktelikle “haydi top oynayalım” diyerek pencere camlarının yanı sıra ayak parmaklarını kıran eski, ağır topun peşinde toplandığımız mahalle arası sahada, “durum kaç kaç” diye bağıran, taç çizgisini kendisine göre ayarlayan, “gol mü, değil mi?” diye kızılca kıyamet koparanların hakem diye arada gezenin dinlemediği bir anda sevgili kıskançlığımı yoksa gelişi güzel küfür yüzünden mi, hala neden çıktığı bilinmeyen bir tartışmanın bir anda kanla sonuçlandığını görüyordum..
Arkadaşım, takım arkadaşımın bıçaklandığını görüyor, kaleye girecek golü engelleme dürtüsü gibi elinde bıçakla kaçmak isteyenin önüne geçmeye çalıştığımı anladığımda, benimde sol yanıma aldığım bir bıçak darbesinin acısıyla almaya çalıştığım nefesimle, sol kolumun altından kan fışkırdığını hissediyor, kararmaya yüz tutan gözlerimin kapanmaması için çabalıyordum.
Golü yememişsem de, hala acıyan sol yanımda bıçağın ucunu almış, kaburgalarımın arasına giren bıçakla yaralanmış ve arkadaşların beni karga, tulumba, benden beter kan revan içinde olan kamyona attığını anlarken..

Ve bugün bir yanı bir zamanlar kongrelerin yapıldığı, müze olması için çok çabaladığım binanın yanı başında bulunan, sonradan yapılan ve şimdi gece kondu misali bir halde polis karakolu olarak kullanılan, bir zamanların hastanesinin ameliyathanesine acilen alınmam ve kan bulunması için bağırıp, çağıranın kim olduğunu anlamaya çalışırken nefes aldıkça kanların fışkırdığı sol yanımı tutmaya çalışıyordum..
Ki solumdan fışkırarak akan kanların yol boyu aktığını sananların, aslında benim belediyenin mezbahanesinde kesilen hayvanların kanlı etlerini kasaplara taşıyan kamyonla hastaneye getirildiğini,yol boyu tüm akan kanın benden gittiğini ve kesin öleceğimi düşünüp, feryat, figan bağırdıklarını anlasam da, kuruyan dilimin etkisiyle anlatamıyordum..

Ve sonradan adının Zeki olduğunu öğrendiğim doktorun can havliyle ölmek üzere olan beni kurtarmak için çabaladığını anlayamamış ve dondurucu ameliyathanede bir hemşirenin üzerimdeki kanlı elbiseleri çıkarmaya çalışırken, akan göz yaşlarının soğumaya yüz tutan vücuduma tüm sıcaklığı ile damladığını anlıyordum..
Ağzıma, burnuma takılan narkozun etkisiyle derin bir uykuya dalıyordum, elimi bırakmadan “kan bulundu mu” diye hala bağıran ve bir can kurtarmaya çalışan doktorumu son kez ve çok uzaktaymış gibi zar zor duyarken..

Sonuç olarak; Şimdi öbür dünyada cennette beni beklediğini düşünüp, rahmet okuduğum zabıta Şeref abinin verdiği kanın, sol yanımdan aldığım bıçak darbesi ile delinen vücudumdan akan kanın yerine pompalandığını ve şimdi nerede, yaşayıp yaşamadığını bilmediğim Zeki doktorumun operasyonu ile hayata tutunduğumu anladınız mı?
Bilmem ama tüm sağlık çalışanlarına sağlık, öldüyse de Allah'tan rahmet dilediğim Zeki doktorun, meslektaşlarına, sağlıkçıların günleri diye ilan edilen 14 Mart'lar da hatırlıyorum..
Ve bende, biz duyarsızları sosyal hayattan koparıp, sanal hayata esir eden pandemi dolayısıyla bir kez daha andığım ve değerlerinin bir günde değil, her zaman, her an anlaşılması, alkışlanması gerekenleri anma adına kutlanan 14 Mart Tıp Haftasını kutluyorum..
Ve bir kez daha diyorum ki; İnsanlık için mücadele edenlerin her gün, sağlıkçılarımızın her an alkışlanması ve sadece alkışla değil, onların da tüm toplum gibi ekonomik, sosyal sorunları çözülmeli dediğim bugün doktorların ve onlarla birlikte sağlık için mücadele eden tüm sağlıkçıların gününü, haftasını canı gönülden kutluyorum...

VE DOKTOR ZEKİ..

Yazarın Diğer Yazıları