"Altın yere düşmekle değer kaybetmez. Bu ilişkiler ve davranışlar seni daha güçlü bir şekilde hayata ve işine bağlar. Er geç başardığını herkes görecek. Her işte bir hayır vardır, Allah en iyisini bilir" diyerek bana mesaj atan bir dostumun bu kalben gelen mesajı bir iki kişi değil binlerce insanın bana ve çabalarıma bakarak söylediğine ben kalben inanıyorum.
Birilerinin "Ya yine ölmedi" alçaklığına varırcasına yaşamamı değil, ölmemi beklediklerini sanal ortamda yazacak kadar çirkefleştiklerini bile gördüğüm şu dünyada herkes ettiğini bulur..
Çünkü 2 yıl önce Erzincan yolunda geçirmiş olduğum ağır trafik kazası ardından morga alınmak üzere olan beni şahsen hiç tanımadıkları halde birlikte gittikleri camide Kur'an okutup, Allah'ın beni aileme ve birlikte nefes aldığım topluma geri bağışlaması için dua ettiklerini, iyileşip Ardahan'a döndüğümde anlıyordum.
Ve beni gördüklerinde sevinerek, 'Geçmiş olsun yavrum, Allah seni ailene ve hep yanında olduğun millete bağışladı' diyerek alnımdan öperlerken mahallemdeki yaşlı kadınlardan beni sevenlerin ölmemem için hastanede yattığım süre boyunca dualar ettiklerini duyduklarımdan biliyorum.
Ve diyorum ki; "Allah herkesin gönlüne göre versin" diyerek bakıp, değerlendirdiğim olumlu, olumsuz gelişmeler ardından son yaşadıklarımı da Allah'a havale ederek devam ettiğim hayatımın sona ereceği güne kadar hiç tanımadığım, tatmadığım kin ve nefreti taşımadan devam edeceğimin bilinmesi umuduyla eş, dost, seven ya da sevmeyenlerle birlikte olmaya devam edeceğim.
Çünkü benim adım Fakir, soyadım Yılmaz.
Diğer adım ise Gazeteci...
Yani onca olumsuzlukları yaşayan, sol yanından kurşun yiyen, bıçaklanan, sol kolu yanan, aynı bacağı kırılan en önemlisi sevginin ve duyguların ana merkezi olan ve durduğunda hayatın bittiği an olan kalbimin yaşadıklarımla, yaşatılanlarla çok ama çok kırıldığı bu 52 yıllık hayat serüveninde derim ki ;
Siz siz olun tüm bu olumsuzluklara karşın yaşamayı bilen, direnmeyi kendisine ilke edinen beni gördüğünüzde değil, metropol denen şehirde, nüfusu ile azıcık Bayburt'un önünde olan ama devletin ve özel sektörün yatırımları konusunda Şırnak'tan geri olan Ardahan'ın da içinde olduğu birçok kentteki restoran, cafe, parkta, bakkaldan ve sözde turistik tesis denen, bir bardak çayın 5 TL'ye satıldığı yerlerden korkun.
Çünkü; Ben bir gün size de lazım olacak sadece bir gazeteciyim.. Ve benim sadece kalemim var ve alçakların, karikatüristlerin, sahte doktorların, ölmek üzere olan yaşlı insanlara bakım adı altında tabut hazırlayıp, miraslarına konmayı meslek edinenlerin, kanserli kardeşini daha da kanser edip, erken ölmesine vesile olanların, kazcı ve sazcıların, bakan, vekil olma hayalini kuranların korktuğu ve en önemlisi halkın, mazlumun, mağdurun gözü, kulağı, dili olan yüreğim var..
Diğerlerini de zamanla yazdıkça szi benden daha iyi tanırısınız, benden ve kalemimden asıl korkanları...
Siz asıl ruhsatları, vergi levhaları var mı, yok mu bilmem ama halka açık iş yeri olmalarına karşın yangın merdiveninin yanında çoğunda şey edeceğiniz şey bile yok...
